Wat is Osteopathie?

Als we naar de naam kijken, osteo betekent bot en pathos betekent ziekte, zouden we verwachten dat een osteopaat alleen botten behandelt, zoals de wervelkolom bijvoorbeeld. Hoewel de wervelkolom en het bekken wel een centrale plaats in de behandeling innemen, worden ook organen, schedel, spieren, bloedvaten en het zenuwstelsel bij de behandeling betrokken. Een van de belangrijkste principes van de osteopathie is juist dat het lichaam als een totaliteit bekeken wordt. Op de plekken waar klachten aanwezig zijn, is zeker niet altijd de oorzaak van de klacht! Zo kan het gebeuren dat iemand al jaren rugklachten heeft, maar dat de eigenlijke oorzaak een darmstoornis is. Andersom is het ook mogelijk dat een afwijking in de rug een darmprobleem veroorzaakt, zoals obstipatie. De osteopaat gaat op zoek naar de oorzaak van de klachten en zal door middel van corrigerende handgrepen, proberen het probleem aan te pakken.

Hoe wordt de diagnose gesteld?

Bij het eerste bezoek vraagt de osteopaat naar de klachten. Hiervoor wordt veel tijd uitgetrokken. Vaak is er verband tussen verschillende klachten. Na het gesprek wordt de patiënt onderzocht. De rug en het bewegingsapparaat worden bekeken en er moeten bepaalde bewegingen worden gemaakt. Vervolgens gaat de patiënt op de behandeltafel liggen, waarna de osteopaat met de handen voelt waar er in het lichaam spanningen zijn.

Waaruit bestaat een behandeling?

De osteopaat werkt uitsluitend met zijn handen. De meeste corrigerende handgrepen worden uitgevoerd terwijl de patiënt op de behandelbank ligt. De osteopaat behandelt verschillende delen van het lichaam, dus niet alleen de plek waar de klacht zich bevindt. Bloedaanvoer, bloedafvoer, bezenuwing en andere systemen die invloed op de klacht hebben zijn onderdeel van de behandeling.

Van buitenaf kan hij met specifieke handgrepen een indruk krijgen van de verschillende organen, en hoe het met de beweeglijkheid van de organen is gesteld. In eerste instantie zal het accent gelegd worden op het onderzoeken en behandelen van mechanische stoornissen. Een verzakking, verkramping, verklevingen al dan niet ontstaan door operatielittekens blijken bijvoorbeeld vaak de aanleiding te zijn voor verschillende klachten.

Na het onderzoek worden de gevonden stoornissen met de patiënt doorgesproken en wordt eveneens aangehaald hoe de klacht eventueel heeft kunnen ontstaan en wat de osteopaat kan betekenen m.b.t. de klacht.

WVD-130705-104

hoofdgreep

WVD-130705-097

WVD-130705-082

WVD-130705-069

WVD-130705-060